Saltar al contenido

Els pronoms

Personals, possessius, is ea id, demostratius, el relatiu, interrogatius i indefinits.

Tema 4 · Morfologia nominal i pronominal

4.1. Personals i reflexiu

1a sg.2a sg.1a pl.2a pl.Reflexiu 3a
Nom.egotunosuos—
Ac.metenosuosse
Gen.meituinostri / nostrumuestri / uestrumsui
Dat.mihitibinobisuobissibi
Abl.metenobisuobisse
  • El pronom subjecte gairebé mai no s’escriu, perquè la desinència verbal ja indica la persona. Si apareix, sol ser emfàtic: Ego uici «Jo vaig vèncer (i no un altre)».
  • Amb cum es posposa i s’hi uneix: mecum «amb mi», tecum, secum, nobiscum, uobiscum.
  • No hi ha pronom personal de 3a persona: es fa servir l’anafòric is, ea, id (4.3).
  • El reflexiu se es refereix sempre al subjecte: Caesar se defendit «Cèsar es defensa».

4.2. Possessius

Es declinen com adjectius de la 1a classe: meus, tuus, suus, noster, nostra, nostrum, uester, uestra, uestrum.

Suus és reflexiu: el posseïdor és el subjecte. Si el posseïdor és una altra persona, el llatí fa servir el genitiu de l’anafòric, eius «d’ell/d’ella» o eorum «d’ells».

  • Marcus amicum suum uidet. «Marc veu el seu (propi) amic».
  • Marcus amicum eius uidet. «Marc veu l’amic d’ell (d’un altre)».

4.3. Anafòric: is, ea, id

Serveix per referir-se a una cosa ja esmentada. Es tradueix «ell, ella, allò», «aquest», «aquell» o, com a adjectiu, «aquest/aquell».

Masc.Fem.Neutre
Nom.iseaid
Ac.eumeamid
Gen.eiuseiuseius
Dat.eieiei
Abl.eoeaeo
Nom. pl.ei (ii)eaeea
Ac. pl.eoseasea
Gen. pl.eorumearumeorum
Dat./Abl. pl.eis (iis)eis (iis)eis (iis)

4.4. Demostratius i identificatius

Els demostratius funcionen segons la distància, com en català antic i en castellà, que en tenen tres graus:

  • hic, haec, hoc «aquest» (a prop meu);
  • iste, ista, istud «aqueix, aquest» (a prop teu; de vegades amb to despectiu);
  • ille, illa, illud «aquell» (lluny; també «aquell famós»).
hichaechocilleillaillud
Nom.hichaechocilleillaillud
Ac.hunchanchocillumillamillud
Gen.huiusillius
Dat.huicilli
Abl.hochachocilloillaillo
Nom. pl.hihaehaecilliillaeilla
Ac. pl.hoshashaecillosillasilla
Gen. pl.horumharumhorumillorumillarumillorum
Dat./Abl. pl.hisillis

Iste es declina exactament com ille. Exemple: Senatus haec intellegit, consul uidet; hic tamen uiuit. «El senat entén aquestes coses, el cònsol les veu; tanmateix, aquest encara viu» (Ciceró).

Identificatius:

  • idem, eadem, idem «el mateix»: és is, ea, id + -dem (ac. eundem, eandem; gen. eiusdem; gen. pl. eorundem).
  • ipse, ipsa, ipsum «mateix, en persona» (emfàtic): gen. ipsius, dat. ipsi. Caesar ipse «el mateix Cèsar».

4.5. El relatiu: qui, quae, quod

Masc.Fem.Neutre
Nom.quiquaequod
Ac.quemquamquod
Gen.cuiuscuiuscuius
Dat.cuicuicui
Abl.quoquaquo
Nom. pl.quiquaequae
Ac. pl.quosquasquae
Gen. pl.quorumquarumquorum
Dat./Abl. pl.quibusquibusquibus

La seva sintaxi s’explica al capítol 14.

4.6. Interrogatius

  • Pronom (va sol): quis «qui?», quid «què?». Es declina com el relatiu llevat del nom. quis / quid i de l’ac. neutre quid. Quis uenit? «Qui ve?»
  • Adjectiu (acompanya un nom): qui, quae, quod «quin…?, quina…?». Quem librum legis? «Quin llibre llegeixes?»
  • uter, utra, utrum «quin dels dos?»

4.7. Indefinits

IndefinitSignificatObservació
aliquis, aliquid / aliqui, aliqua, aliquodalgú, alguna cosa / algunDarrere de si, nisi, num, ne perd ali-: si quis «si algú».
quidam, quaedam, quoddam (pron. quiddam)cert, unEs declina qui + -dam: quendam, cuiusdam.
quisque, quidquecadascúSuum cuique «a cadascú el que és seu».
quisquam, quicquamalgú, alguna cosaEn frases negatives: nec quisquam «i ningú».
nemo (dat. nemini, ac. neminem)ningú
nihil (nil)resInvariable; porta genitiu partitiu: nihil noui «res de nou».
nullus, -a, -umcapPronominal (UNUS NAUTA).
omnis, -etot, cadaAdjectiu de la 2a classe.
ceteri, -ae, -aels altres, la resta